5 Nisan 2010 Pazartesi

Hüzün...


Bir ay, on gün, bir hafta, bir gün derken işe başlama zamanım geldi... Bitanecik kuzumu, tarçınlı kurabiyemi biricik anneme emanet ettim... Düştüm yollara... Ben çıkarken uyuyordu iyi ki de uyuyordu uyanık olsa daha dayanamazdım sanırım... Yaklaşık 4 saat oldu onu görmeyeli burnumda tütüyor şimdiden, gün geçmek bilmiyor, çok özledim... Allah başka dert, keder vermesin elbette ama bu gün zor geçiyor, zor geçecek... Onun kokusu, sıcaklığı, gülüşü hiç kimsede yok... Seni seviyorum bitanem, kuzum, canım, herşeyim... Daha fazla yazamayacağım, yazdıkça gözyaşlarımı tutamıyorum... Sevgiler...

3 yorum:

  1. ah canım ya... bende üzüldüm. gerçekten zor bir dönem olmalı kurabiyeni kocaman öpüyorum

    YanıtlaSil
  2. aynı dönemden bende geçmiştim ister istemez alışıyor insan Allah başka üzüntü vermesin Almina çok tatlı maşallah benim oğlum var kızlar daha tatlı oluyor kızım olcağını bilsem hiç düşünmeden bir tane daha bebek sahibi olurum sevgiler
    not: oğlum 18 aylık Almina bize gelin olur mu acaba :)))

    YanıtlaSil
  3. Sevgili Diana teşkkür ederim bizde seni öpüyoruz

    Sevgili Fidan zor bir dönem gerçekten ama dediğin gibi sağlık olsun da gersi önemli değil. Valla kzımın talipleri çoğaldı değerlendireceğiz artık ismi nedir oğlunun? sevgiler

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...